Stany Zjednoczone obchodzą w tym roku jubileusz 250. rocznicy przyjęcia Deklaracji Niepodległości (4 lipca 1776 r.), na mocy której 13 amerykańskich kolonii formalnie odłączyło się od Wielkiej Brytanii.

W dzisiejszej katechezie zatrzymamy się nad głęboką i życiodajną więzią, istniejącą między Słowem Bożym a Kościołem – więzią wyrażoną w rozdziale szóstym soborowej Konstytucji Dei Verbum. Kościół jest właściwym miejscem Pisma Świętego.

Magnificat (Łk 1, 46-55) to pieśń wiernie ukazująca duchowość biblijnych anawim, czyli wiernych uważających się za „ubogich” nie tylko ze względu na odcięcie się od wszelkiego bałwochwalstwa i władzy, lecz także ze względu na głęboką pokorę serca, wolnego od pokusy pychy i otwartego na działanie zbawczej łaski Bożej. Całe bowiem Magnificat naznaczone jest tą „pokorą”, po grecku tapeinosis, która wskazuje na sytuację konkretnej pokory i ubóstwa.

Będąc w Nowym Sączu, kilka razy odwiedziłem znaną sądecką malarkę i kopistkę Ewę Skrzypiec. Urodziła się w 1949 roku w rodzinie pochodzącej z Kresów.

Przedstawiamy wybór 11 kluczowych wypowiedzi – po jednej z każdego z 11 dni podróży Leona XIV do Afryki, która trwała od 13 do 23 kwietnia 2026 r.